boriiiiing

Mijn gsm-tune is de zogenaamde 'croak'. Een discreet Zuid-Frans krekeltje dat bij de 20 standaardtunes zit op mijn GSM. Hij is zo saai dat ik hem nog bij niemand anders heb gehoord. Niets crazy-frog-albert-motard of pink-pantertoestanden voor pierre du coin. Ik vind het trouwens altijd hilarisch als de tune van Mission Impossible of zo weerklinkt meteen de helft van de zaal naar de GSM grijpt. Ik ben trouwens een fervente triller-adept. Niets boven een vibrerende massage van de dijspier.

Gooi maar vol met diesel!

Vanmiddag op Stubru: beds are burning van Midnight Oil! Prachtnummer. Ergens op zolder bij mijn ouders moet ik nog een cassette van die groep liggen hebben. Zanger Peter Garett schopte de Australiërs een geweten met zijn pleidooi om de aboriginals hun gestolen land terug te geven.

Ik heb het vooral voor de zin “holden wrecks and boiling desire, steam in forty five degrees”. Vrij vertaald zoiets als “vastgehouden wrakken en kokend verlangen, stoom van 45 graden.” Tot ik de tekst eens ging opzoeken en “desire” eigenlijk “diesels” (lees diesaals) moest zijn.
Ja, dat kan natuurlijk ook. Misschien had de titel van het album ‘diesaal and dust’ een belletje moeten laten rinkelen?

En ja, ergens in mijn achterhoofd wist ik wel dat Lou Reed niet over visjes zong, maar hebt u ook zo van die tekstuele malheurkes?

Aanbevolen door topfokkers

Zodra ik de colruyt binnenrij met mijn karretje neemt mijn automatische piloot het over. Boodschappenlijst wordt systematisch afgewerkt en aangevuld met koeken, blikjes kattenvoer en cola. De heilige drievuldigheid die zo heilig is dat die niet meer op ordinaire lijstjes hoeft. Mijn brein stuurt mij ook steeds langs hetzelfde traject doorheen de winkel. Eén blik en David Copperfieldsgewijs belanden alle vertrouwde merken in mijn kar. Ik ben meestal ook zover heen dat ik pas aan de kassa mijn ticketje van het vlees tussen mijn bons zie en dan halsoverkop nog naar de vleesafdeling moet spurten om mijn bestelling af te halen.

Nu probeer ik mij af en toe uit die winkelsleur te halen en volg een willekeurig patroon doorheen de winkel. Dat houdt een man scherp op zijn zoektocht naar voedsel. En ik kijk ook eens naar de producten die niet op grijphoogte staan. En wat vond ik enkele weken geleden! Zomaar tussen de choco en confituur: pindakaas. Mij enkel bekend van de reclames op Ned2 maar nu mag u mij altijd wakker maken voor een sneetje bruin brood met boter en een royale portie pindakaas. Onwijs gaaf!

met mijn loopbroek aan de virtuele schandpaal

Vandaag was de 20 km door Brussel. Zonder mij. Nu ja, ook niet zo verwonderlijk aangezien ik niet ingeschreven was wegens het nog maar pas gestart met lopen. Om drie uur vanmiddag was de start en toen stond ik net onder de douche alwaar ik mijzelf plechtig heb voorgenomen volgend jaar ook van de partij te zijn. In zijn spannend loopbroeksken zal deze gevleugelde atleet, voortgestuwd door een uitzinnige menigte, zijn persoonlijke besttijd verpulveren (lees ik heb nog nooit 20km gelopen dus ALS ik aankom binnen de tijdslimiet zal dat sowieso een record zijn). Verder heb ik wel meer last van dagdromerijen onder de douche als mijn brein beneveld wordt door mijn flacon Herbal Essences shampoo.
In ieder geval mag u mij volgend jaar op deze boude uitspraak afrekenen. Bij niet deelname zal spot en hoongelach mijn deel zijn en zal ik in mijn loopbroeksken aan de virtuele schandpaal genageld worden.

i am not for sale

Vorige week een post gedaan over "http://leapfish.com" die de potentiële waarde berekent van de domeinnaam van je blog. Na 1 week ben ik nog steeds 1944 dollar waard. Ik heb mijzelf ettelijke malen gegoogled in de ijdele hoop mijn marktwaarde bij de zoekrobotten op te drijven. Ik heb ook geen weirdo's kunnen lokken met mijn post waarbij de "fucks" en de "sex" je om de oren vlogen.
Als u daarentegen de term "broodje kip-curry" intikt bij google, prijk ik helemaal bovenaan de lijst met 845 resultaten. En dat maakt me blij, maakt me blij, dat heet dan gelukkig zijn.

't is roze en 't zit op een stoksken

Vanavond met G op de sofa. Plots was die speciale blik er weer. We hebben nog geprobeerd ons er tegen te verzetten maar de goesting werd te groot. Frak aan, op mijn stalen ros gesprongen, nachtwinkel binnen, 2 magnums aub, sprint sprint sprint. Voor mij een "vision" en voor mijn madame een "intense". In Holland noemen ze dit een impulsijsje.
ps. is het u al opgevallen hoe mannen meer bijten in hun ijsje terwijl vrouwer er gewoon aan likken?

de bruin enveloppen

Twee weken geleden mijn belastingsbrief in de bus gekregen en vorige week pas mijn afrekening van vorig jaar. Gelukkig krijg ik dit jaar een klein beetje terug. Ja tarara, dat is wel mijn eigen geld dat de staat teveel heeft afgehouden dat ik nu zogezegd terugkrijg zonder interest.
Maar mijn haar komt helemaal recht bij wat ik nu lees in de krant: de belastingsadministratie heeft al aan tientallen, mogelijk zelfs honderden mensen een aanmaningsbrief gestuurd voor ze hun aanslagbiljet kregen. Nu ja, er zal ergens wel een fout gebeurd zijn ofzo. Maar verder in het artikel staat “Financiën raadt iedereen aan om naar zijn lokale belastingskantoor te stappen voor overleg”. Ja hallo? Tuurlijk, nemen die mensen toch gezellig een dagje verlof om naar het belastingskantoor te gaan. De enige dag dat ik naar het lokaal belastingskantoor ga is op de allerlaatste dag dat de brieven moeten binnen zijn en ik hem nog op de valreep persoonlijk door de brievenbus ram.
Voilà, dat kan deugd doen zo eens zagen over de belastingen.

Leve de onderzoeksjournalistiek deel 2

Mijn jongenshart gaat nog altijd sneller slaan bij verhalen van journalisten die undercover gaan. ’t Heeft iets geheimzinnig, sneaky en roept herinneringen op uit mijn jeugd waar ik spion wou worden. Niet dat ik veel onthullende ontdekkingen heb gedaan toen ik verstopt in de tuin van de buren met mijn notablokje en plastiek verrekijker van de kermis alles in de gaten hield. Geen overspelige buur in onderbroek of inbrekers op heterdaad betrapt. Samen met een kameraad hadden wij ook een codeboek uitgewerkt met allemaal geheimschriften (vb. a=t, b=r, c=p,…). Die boodschappen schreven wij dan nog eens met citroensap, want spionnen gaan altijd grondig tewerk. Als je die boodschap dan boven stoom hield werd die weer leesbaar. Hoeft het u te verwonderen dat de boeken van “de vijf” en van “Karel May (Old shatterhand en winnetou)” verplichte vakliteratuur waren?
Misschien moet ik toch maar eens gaan solliciteren bij de staatsveiligheid…

Leve de onderzoeksjournalistiek

Momenteel loopt op vtm een reeks waarbij Wendy - maar kijk dan toch naar mij -Van Wanten op zoek gaat naar een man. Ik voel mij niet direct geroepen en heb dan ook geen boodschap aan dit programma. Onderzoeksjournalist Erik Van Grieken schreef zich wel in voor dit programma en raakte tot bij de laaste tien. Toen werd hij echter ontmaskerd. Zijn verhaal zou normaal gezien deze middag uitgezonden worden bij Koen Filet en Annemie Peeters op radio1. 2 minuten geleden op de website radio1: "De directies van VRT en VTM hebben gisteren overlegd, en beslist dat we Eriks verslag niet zouden uitzenden." De pax media lijkt hiermee definitief begraven.

En dan moet zondag nog onthuld worden dat Rob Vanoudenhoven eigenlijk nog voor VRT werkt en Kate Ryan in opdracht van Mike en Guido haar knietje is vergeten en er zo voor gezorgd heeft dat de kijkcijfers voor het songfestival op de vrt kelderden zaterdag. Mocht u nog weet hebben van andere sabotage-acties mag u die hier melden. Als u mij nu wil verontschuldigen, ik moet nog ergens een rode loper gaan pikken voor zes uur vanavond.

warte pierre, ich komme, nicht weglaufen

Zondagmorgen 7u15, met de kleine H. (20 maand) op schoot in sofa. H. net een flesje leeg, ik al eens van mijn eerste cola genipt. In onderling overleg nog eens naar de herhaling van het nieuws aan het kijken wegens gemist gisteren. In Oost-Europistan geven twee politieke bonzo's elkaar voor de camera een paar motten (eerder verwijfde kletsen als je het mij vraagt, maar u vraagt het mij niet hé). Er was niet echt een gevecht in regel maar de agressie vonkte wel uit de ogen. Bij zoiets komen dan spontaan volgende gedachten naar boven bij mij "ironie, zou dat in ons parlement ook kunnen?, mannetjesdieren, vrouw in het spel, vrouw in het spel". Hasse zat ondertussen met grote ogen te kijken en riep licht in paniek "slaan, mag niet!".
Ik ben blijkbaar al 32 jaar zo murw geslagen met geweld op tv dat ik enkel het grappige van deze situatie inzag en niet meer het in se gewelddadig karakter van de beelden. Misschien toch maar opletten waaraan we kleine kinderen zomaar blootstellen. Niet dat we hen kunnen afschermen van de echte wereld maar het moet nu toch ook niet van het beeldscherm druipen.

Toen de winnaars van eurosong eraan kwamen heb ik maar weggezapt. Nicole - ich will ein bischen frieden- met de gitaar achtervolgt mij soms nog in mijn dromen.