verschoning mijn Heer. verschoning.

Lap ik heb het hier al zitten. Een paar minuten duurde mijn licht euforische stemming. Zo content van mijn eigen dat ik nog eens gepost had. Ik zat geduldig te wachten tot een eerste bezoeker zou binnenvallen en in de comments mij zou laten weten hoezeer hij/zij de paasprimeur wist te smaken.

Maar ik had beter moeten weten. Het is nu eenmaal not done om met sommige dingen te lachen. En één daarvan is met het sacrale paasritueel. En dan zeker niet op paaszaterdag. Luttele tientallen minuten voor het paasfeest.

Een banbliksem van hierboven heeft zonet mijn blogroll en mijn volledige archief gewist.

Laat pasen ook voor pierre du coin het feest van de verrijzenis worden. In de tussentijd verblijf ik al boetedoende op mijn knieën.

UPDATE: Halleloeja!

de paasprimeur

De bezoekerscijfers liegen er niet om. Gelukkig komt hier nog af en toe iemand binnenwaaien via google doordat ik stiekem hier en daar enkele sexueel geladen woorden in posts laat binnensluipen. Maar die enkele zwaluwen maken de lente niet. En zwaluwen zijn trekvogels; geen honkvaste mussen.

De redenen voor mijn afkalven. Tja, Herman Brusselsmans schrijft tegenwoordig sneller een boek dan ik een nieuwe post. Ik zal mij hier serieus moeten herpakken vrees ik. En die genante foto's van mezelf on line zwieren. Ik weet het.

Ik heb er eens lang over nagedacht over hoe ik zieltjes kan (terug-)winnen. Lezers willen het gevoel hebben dat ze belangrijk zijn. Er zijn 566.333 blogs in Vlaanderen. Of toch zoiets. Wie eruit wil springen moet iets extra kunnen bieden.

En daarom, mijn beste lezer, krijgt u van mij de paasprimeur. Nog voor dochterlief, mijn eigenste bloedje, morgenvroeg paaseitjes mag rapen in de woonkamer, krijgt u reeds een voorproefje. Ik heb er lang over nagedacht. Het feit dat ze al van 18u30 ligt te slapen en nog niet kan lezen heeft mijn keuze enigszins vergemakkelijkt. Maar ooit zal ze misschien deze tekst lezen en beseffen dat papalief de paasprimeur heeft verkocht voor een enkele lezer meer...

Ik hoop dat u de waarde van deze geste weet in te schatten en kliksgewijs weet te vertalen.

De wondere wereld van Benny. En van pater Versteylen.

Dit bericht vond ik bij de wondere wereld van benny
Benny leeft dan ook in een wondere wereld. Met soms wonderlijke hersenkronkels.
Maar ik heb toch ferm gelachen.

"Luc Versteylen brengt een nieuw woordenboek uit. Zijn Agalevsicon kant zich tegen de verengelsing en verhollandsing van onze taal. Zo wordt ‘klaarkomen’ vertaald in ‘juichen’ en ‘schaamhaar’ in ‘tuintje’.

De zin “Toen papa het tuintje van zijn dochter zag, begon hij spontaan te juichen.” krijgt plots een hele nieuwe betekenis…"

Let u ook op de wondermooie lay out bij Benny!

ik schrijf terwijl ik verblijf

"In de hoop u hiermee van dienst geweest zijnde, verblijf ik inmiddels"

Wat een gedrocht van een zin! Jarenlang ben ik hem niet meer tegengekomen. Ik dacht dat hij uitgestorven was ergens in de jaren '80 samen met de cherry coke. Maar toen verraste hij mij. Als afsluiter in een email dan nog wel ... Een oud relikwie in een moderne drager. Het is zoals George Bush die crocs draagt.

Vooral dat "verblijf ik inmiddels" intrigeert mij. 't Is alsof er nog iets achter moet komen. Zo van "verblijf ik inmiddels achter mijn schrijftafel en kijk uit naar nieuwe tijdingen van uwentwege". Alsof je niets beters meer te doen hebt dan te verblijven en te wachten op een antwoord. Dat moet vroeger nogal meegevallen hebben met de werkdruk als u het mij vraagt.

Ik zie gaarne zo spoedig mogelijk uw antwoord tegemoet in de comments.

Kijk, is dat geen Du Coin aan de muur?

Ja, ik volg nog steeds avondschool fotografie (cursus "digitale beeldverwerking").
De eerste module liep tot december en bibi behaalde zelfs 92%. Niet zo goed als Bart De Wever, maar toch stukken beter dan Bart Somers. Soit. Het feit dat men leerlingen wil stimuleren om er nog de module "digitale beeldverwerking voor gevorderden" aan te breien zal wel meegespeeld hebben bij de royale puntentoekenning. Ook het feit dat zowat iedereen 92% behaalde, deed niets af van mijn enthousiasme en zodoende weet u waar u mij kan vinden op een maandagavond...

Ik bevind mij nog steeds in goed gezelschap met mijn simpel fototoestelleken tussen al die spiegelreflexcamera's. Bij vlagen van minderwaardigheid frommel ik af en toe nog eens mijn diploma uit mijn broekzak en koester de 92. Zoals in de vorige les waarbij het ging over het RAW-formaat. Bij de "iedereen heeft toch een toestel dat in RAW kan opslaan?" antwoordde ik dan ook prompt "ik niet, maar ik heb dat niet nodig, want mijn opnames zijn zo goed dat ik ze niet meer moet bewerken", of had ik dat enkel gedacht? Achteraf?

Wat ik jullie eigenlijk wou zeggen is dat ik meegedaan heb met een fotowedstrijd rond "Aalst Carnaval". Maar liefst 4 van mijn inzendingen werden weerhouden voor de wedstrijd (lees: iedereen mocht maximum vijf foto's inzenden, ik vond er zelfs geen vijf). Het mooie is dat eind maart de winnaars bekend gemaakt worden maar dat alle inzendingen in Cultureel Centrum De Werf worden tentoongesteld. Ik heb mijn kans om mijn foto in een tentoonstelling in een CC opgenomen te zien worden dan ook met beide handen gegrepen. Volgend jaar zijn er vast veel te veel inschrijven zodat ze niet alles meer kunnen tentoonstellen en moeten schiften... Hierboven alvast mijn twee favorieten.

Pierre op date met Freya

Jaja, binnenkort gaan Freya en ik daten. Inderdaad. Goed opgemerkt. Daten. Meervoud dus. We hebben afgesproken om elkaar zeker 1 keer in de maand te zien. Maar hopelijk meer. We zien wel. 't Is eigenlijk heel snel gegaan. En niets stiekems of zo. 't Zal natuurlijk niet makkelijk zijn om zo'n bekend iemand te daten. Maar ik denk dat ze er wel snel zal aan wennen.

't Is eigenlijk allemaal hier raar verlopen ons eerste contact. Ik was ingeschreven in een datingsite. Ik koesterde niet veel hoop, maar je weet nooit dacht ik. Bij Freya was het eigenlijk ook zo gegaan. Uiteindelijk bleken onze profielen te matchen en de rest... Ja dat zien we wel...

"Zwans niet Pierre", denkt de enkele lezer die zich met moeite tot de derde alinea wist te slepen. Maar ik verzeker u dat er zeker een grond van waarheid schuilt in mijn verhaal. Ik heb me namelijk ingeschreven voor een "kus van een politicus". Een initiatief van de wakkere burger om de beruchte kloof tussen de burger en politiek te dichten. Burgers en politic stellen zich kandidaat zoals in een echte datingsite en vullen een profiel in. De wakkere burger doet de matching en je krijgt een politicus of politica toegewezen. Jij leert haar (of hem) beter kennen en omgekeerd.

Dat van Freya is natuurlijk wishfull thinking. Maar ik zou ook wel tekenen voor volgende dates:
* Een sms-relatie met Leterme met mogelijkheid om een potje te blackberriën.
* Sneller dan het licht rondracen in de bolide van JM De Decker, of toch in ieder geval sneller dan de lichtflits...
* In team met la Hermans een oplawaai verkopen aan Somers
* Samen met Verhofstadt binnenglippen op Europese tops om stiekem nog op de foto's met de staatsleiders te gaan staan.
* Samen knuffelen met burgemeester Dendert van Kruibeke.
* Samen met Dewever ieder weekend gehuld in niets meer dan de Vlaamse leeuw de wielrenners aanmoedigen.
* Samen met Dua een zweethut bouwen in den tuin en dan wat speciale kruidenthee drinken.
...

Met welke politicus of politica zou u wel eens willen daten? En vooral wie o wie durft zich ook in te schrijven?

ps. Freya, ik weet dat je iedere dag mijn blog leest. Waarom heb je nog niets laten weten? Ik verzeker u dat ik in het echte leven nog vele interessanter ben.

en het lekkerste stuksken is..........

Het lekkerste
van
een
braadkip
is
zonder twijfel
het goudbruine
velleken