Met dochterlief in bad...

en plots werd mijn buik(je) een gigantisch drijvend kookfornuis...
Mmm. Misschien toch weer gaan lopen. Wie weet komt mijn minikookplaatje weer terug...

de voorbije week

De voorbije week zat ik als "gezworene" in een assisenjury. Je krijgt als jurylid in 4 dagen alle informatie uit een dossier van twee jaar voorgeschoteld. Een rits technische deskundigen en getuigen passeren de revue en dan krijg je de pleidooien. En dan moet je oordelen. Ik zou hier graag meer willen over zeggen maar kan/mag dit niet doen. Maar toch enkele algemene bedenkingen.

De meeste mensen catalogeren de taak als jurylid onder "interessant" of "een leuke ervaring". Maar dat is het eigenlijk niet. Als je wil weten hoe het er op een assisenproces aan toegaat kan je altijd een week op de publieksbanken gaan zitten en alles meevolgen van A tot Z. De taak die je als rechter in een volksjury krijgt is loodzwaar. Het gaat hier niet om één of ander juridisch feuilleton op TV maar om echte mensen.

In ieder geval is mijn beeld over de werking van justitie (de ivoren torens en het onverstaanbare juridisch vaktaaltje) toch een pak genuanceerder en zelfs positiever geworden. Al vind ik het feit dat, na de geheime stemming van de jury, de stembriefjes in een (slecht trekkende) kachel in het afzonderingszaaltje moeten verbrand worden, nochal 19de eeuws aandoend. De taal der arresten en het gegoochel met artikels uit wetboeken zal ik ook nooit echt begrijpen. Het inzicht in hoe een politioneel onderzoek verloopt is dan wel weer boeiend om volgen. Misschien overwegen om na het 26 seizoen van flikken over te schakelen naar CSI Gent?

don't mess with the big guys du coin!

Wij onderbreken even de normale blog routine voor een bericht van onze sponsor!

Pierre du coin, een jarenlang trouw afnemer van ons product (0,04% van de totale afzet worldwide) is vorige week om onbekende reden in staking gegaan. Waarschijnlijk onder invloed van anti-amerikaanse en anti-imperialistische groeperingen. Dit bericht kelderde meteen de beurscijfers van coca-cola Belgium en zorgde voor onrust bij de grootdistributie in de regio Aalst. Vanuit de coca-cola headquarters is een speciale counter-attack-squad naar het conflictgebied vertrokken. Uiteindelijk is du coin in de Dreamland in Lede in de val gelokt. Op zaterdagmiddag 16u werd hij na ettelijke uren blootgesteld te zijn geweest aan een broeierige hitte en opdringerige mensenmassa, in de lokale dreamworld-kinderwinkel overmeersterd. Voor de uitgang was een topless-promo-girl geposeerd die aan de buitenkomende klanten een gratis monster van de nieuwe cola-light-lemon overhandigde. Op film werd vastgelegd hoe du coin het in één teug naar binnen klokte en luid boerend "meer" riep. Hij werd laatst gezien toen hij met het gekaapte promovoertuig richting Aalst reed.

Zijn record van 7 dagen zonder cola blijft evenwel op de tabellen staan. Don't try this at home folks!

de dag dat de goden nederdaalden...

Gisteravond. Op de receptie achteraf. Ik was ver van huis en kende niet zo veel mensen. Ik stond op het punt om door te gaan. Toen voelde ik een kordaat klopje op mijn rug. Ik draai mij om en sta oog in oog met de belangrijkste man in de zaal. Daarnet stond hij nog te blinken op het podium en lagen de 400 aanwezigen nog aan zijn voeten zich te laven aan zijn woorden. Ik slikte. "Mag ik u iets vragen alstublieft?" Ik probeer in godsnaam te bedenken wat de man in godsnaam van mij, een nederige dienaar, kan wensen. Maar hij laat me zelfs niet te tijd om een cool "sure thing big chief" te mompelen. "Waar heb jij dat pintje gehaald". "Oh, daar ergens achterin de zaal staat een tapinstallatie".

En wat hebben we nu geleerd? Op volgende recepties zal u mij herkennen aan de twee extra pinten in mijn jaszak. Een tikje op mijn rug will do.

ik sta al 38 uur droog

"Dag beste mensen, mijn naam is Pierre en ik heb een probleem, een drankprobleem. Maar ik sta al 38 uur droog."

Iets dergelijks bekken die fancy moviestars altijd als ze een lokale zelfhulpgroep binnenwandelen. Maar ik ben natuurlijk geen fancy moviestar. En in een zelfhulpgroep zit ik ook al niet. Jullie, lezers komen eigenlijk nog wel dicht bij de functie van klankbord. Dus bij deze krijgen jullie mijn verhaal te lezen. De begrijpende en ondersteunende blikken en de "tsss" en "Ohhhs" denk ik er zelf wel bij.

Maar mijn drankprobleem dus. Zij die mij kennen weten dat ik wel eens graag een pintje of streekbiertje consumeer. Maar met mate. Het probleem zit hem echter in een op het eerste zicht onschuldige frisdrank. Want ik zit zwaar aan de cola. Maar dan ook zwaar hé maat. En met zwaar bedoel ik dat cola het eerste en het laatste is wat ik drink op een dag. Zo kom je wel heel snel aan een liter cola per dag. En dat al jarenlang. En dat moet veranderen.

Dat bedacht ik me terwijl ik afgelopen weekend thuis op de pot zat. Met de stoelgang verder alles ok, maar tijdens het kakken pleeg ik graag eens wat toilletlectuur tot mij te nemen. En in een oude humo las ik een interview met Gunther Lamoot (den komiek) die verklaarde dat sinds hij massaal in zijn suikerverbruik (cola, snoep, koeken) had gesnoeid hij zich veel beter en actiever voelde. Een half uur later was mijn humo uitgelezen en vergreep ik mij aan de "feeling" van G. Stond daar toch ook wel een artikel in van dokter huppeldepup die vroeger 1 liter frisdrank dronk. "Ik ook dokter huppeldepup, ik ook" schreeuwde ik uit, terwijl ik in mijn enthousiasme het peace-teken maakte, maar daardoor ei zo na in de pot belandde.

Dus rekening houdende met volgende feiten:
1. dat in 1 liter cola meer dan 48 suikerklontjes zitten
2. dat ik altijd de beste ideeën heb als ik op het toillet zit.
2. dat zowel in een humo van 4 maand geleden en een feeling van 1 week oud een artikel stond over dit onderwerp en ik door een ongelooflijk toeval deze twee artikels in een zelfde kakbeurt tot mij heb genomen.

Ja, dat heeft mij de beslissing doen nemen om al 38 uur droog te staan.
Let wel op. Ik heb niet besloten om geen cola meer te drinken. Ik zou wel eens willen kijken wat een cola-vrije week voor effect heeft. Dan zal ik beslissen om te stoppen of minderen.
* pierre geeft zichzelf een schouderklopje*

Voedselbonnen

Producten uit supermarkten worden tot 30% duurder de komende weken. Dat las ik in de krant. Bij aldi zouden maar liefst 300 van de 700 basisproducten duurder worden. Als supermarkten die prat gaan op heel lage prijzen bijna de helft van hun producten laten opslaan weet u wel hoe laat het is.

Houston, we've got a problem. Ik ben maandagavond naar de Colruyt geweest. 150 euro meneer. *slik*. Er zaten wel een paar dure dingen in: 3 pakken pampers, 1 grote doos afwaspoeder en scheermesjes. Verder de gewone dingen. Ik stond daar mooi te blinken met mijn 2 zorgvuldig uitgescheurde kortingsbonnen van 20 en 30 cent.

Vroeger gingen mijn maaltijdcheques meerdere winkelbeurten mee. Nu zijn ze bij de eerste winkelbeurt op en moet ik nog bijbetalen. Ze zouden ze beter voedselbonnen gaan noemen!

USO's in Elsene?

Van een UFO-waarneming meer of minder liggen wij al lang niet meer wakker. Maar USO's dat is andere koek. Wat Roswell is voor de UFO's, is Loch Ness voor de Unidentified Swimming Objects. Maar Loch Ness is zwaar passé las ik in de krant. Nessie wordt alsmaar minder gespot sinds het sluitingsuur van de pubs werd ingevoerd.

Maar geen nood, een nieuwe mythe is in de maak. Elsene is momenteel in de ban van een USO. De politie is momenteel op zoek naar een alligator/krokodil in de vijvers van Elsene. Een getuige zag immers een vreemde man "iets" dat ontzettend goed leek op een krokodil in de vijvers gooien. U zal wel zien dat het in zo'n gevallen altijd om een hoogzwanger exemplaar gaat dat uitstekend gedijt in ons door chemicaliën vervuilde water en er lustig op lost muteert. En iedereen weet dat gemuteerde alligators in razernij ontsteken door 's nachts overvliegende DHL-cargo's.

Het gerucht gaat dat de lokale middenstand massaal crock-sandalen aan het opkopen is. Welke impact de USO's op de lopende regeringsonderhandelingen kan hebben is nog niet in te schatten.

expeditie robinson

Gisteravond naar de eerste aflevering van seizoen 174 van expeditie robinson gekeken. Om het programma enigzins spannend en gevarieerd te houden worden nu 100 mensen tegelijk op het onbewoonde eiland gedropt. Grappig om zien hoe zich meteen groepjes vormden die elke een eigen plek uitzochten en zich installeerden.
De zogenaamde "natuurlijke leiders" namen meteen het heft in handen. Ik kon er meteen een paar uithalen die "natuurlijk leiderschap" verwarden met "om ter luidst roepen", dus dat zal ongetwijfeld nog wel vonken geven.

Ik moet toegeven dat wel het kriebelde. Ik zag mezelf ook al een bamboematras maken en op wilde zeesterren jagen. Ik weet niet of ik het er zou uithouden maar ik zou mijn robinson-gehalte wel eens willen testen. Een jaar of vier geleden lag mijn ingevuld inschrijvingsformulier al klaar om op te sturen toen we vernamen dat we zwanger waren. En dan heb je natuurlijk niet meteen zin om naar het andere eind van de wereld te gaan.

Maître Pierre vous invite

Dat het met mijn culinaire kunsten niet zo goed gesteld is, kon u hier al lezen. Het gebruik van het woord "culinair" schept trouwens al helemaal verkeerde verwachtingen.
Doorgaans beperken mijn (heel sporadische) keukenactiviteiten zich tot een stukje vlees, aardappelen/rijst/cous-cous en dan nog wat groeten (al dan niet diepvries). Op zich geen schande natuurlijk want dat zijn dan ook de drie basisbestanddelen van een maaltijd. Maar ik had mij voorgenomen om eens wat vaker een kookboek ter hand te nemen omdat het soms ook eens iets anders mag zijn.

Dit weekend was er 's zaterdags courgette-preisoep met ciabatta (ja, van bij de bakker). 's Zondags stonden er aardappel/pompoen pannekoekjes op het menu. Een aanrader. En maar met 1 ster (= gemakkelijk) in den kookboek.
En aan alle wijsneuzen: ja ik weet dat 1 zwaluw de lente niet maakt hoor!