boriiiiing

Mijn gsm-tune is de zogenaamde 'croak'. Een discreet Zuid-Frans krekeltje dat bij de 20 standaardtunes zit op mijn GSM. Hij is zo saai dat ik hem nog bij niemand anders heb gehoord. Niets crazy-frog-albert-motard of pink-pantertoestanden voor pierre du coin. Ik vind het trouwens altijd hilarisch als de tune van Mission Impossible of zo weerklinkt meteen de helft van de zaal naar de GSM grijpt. Ik ben trouwens een fervente triller-adept. Niets boven een vibrerende massage van de dijspier.

Gooi maar vol met diesel!

Vanmiddag op Stubru: beds are burning van Midnight Oil! Prachtnummer. Ergens op zolder bij mijn ouders moet ik nog een cassette van die groep liggen hebben. Zanger Peter Garett schopte de Australiërs een geweten met zijn pleidooi om de aboriginals hun gestolen land terug te geven.

Ik heb het vooral voor de zin “holden wrecks and boiling desire, steam in forty five degrees”. Vrij vertaald zoiets als “vastgehouden wrakken en kokend verlangen, stoom van 45 graden.” Tot ik de tekst eens ging opzoeken en “desire” eigenlijk “diesels” (lees diesaals) moest zijn.
Ja, dat kan natuurlijk ook. Misschien had de titel van het album ‘diesaal and dust’ een belletje moeten laten rinkelen?

En ja, ergens in mijn achterhoofd wist ik wel dat Lou Reed niet over visjes zong, maar hebt u ook zo van die tekstuele malheurkes?

Aanbevolen door topfokkers

Zodra ik de colruyt binnenrij met mijn karretje neemt mijn automatische piloot het over. Boodschappenlijst wordt systematisch afgewerkt en aangevuld met koeken, blikjes kattenvoer en cola. De heilige drievuldigheid die zo heilig is dat die niet meer op ordinaire lijstjes hoeft. Mijn brein stuurt mij ook steeds langs hetzelfde traject doorheen de winkel. Eén blik en David Copperfieldsgewijs belanden alle vertrouwde merken in mijn kar. Ik ben meestal ook zover heen dat ik pas aan de kassa mijn ticketje van het vlees tussen mijn bons zie en dan halsoverkop nog naar de vleesafdeling moet spurten om mijn bestelling af te halen.

Nu probeer ik mij af en toe uit die winkelsleur te halen en volg een willekeurig patroon doorheen de winkel. Dat houdt een man scherp op zijn zoektocht naar voedsel. En ik kijk ook eens naar de producten die niet op grijphoogte staan. En wat vond ik enkele weken geleden! Zomaar tussen de choco en confituur: pindakaas. Mij enkel bekend van de reclames op Ned2 maar nu mag u mij altijd wakker maken voor een sneetje bruin brood met boter en een royale portie pindakaas. Onwijs gaaf!

met mijn loopbroek aan de virtuele schandpaal

Vandaag was de 20 km door Brussel. Zonder mij. Nu ja, ook niet zo verwonderlijk aangezien ik niet ingeschreven was wegens het nog maar pas gestart met lopen. Om drie uur vanmiddag was de start en toen stond ik net onder de douche alwaar ik mijzelf plechtig heb voorgenomen volgend jaar ook van de partij te zijn. In zijn spannend loopbroeksken zal deze gevleugelde atleet, voortgestuwd door een uitzinnige menigte, zijn persoonlijke besttijd verpulveren (lees ik heb nog nooit 20km gelopen dus ALS ik aankom binnen de tijdslimiet zal dat sowieso een record zijn). Verder heb ik wel meer last van dagdromerijen onder de douche als mijn brein beneveld wordt door mijn flacon Herbal Essences shampoo.
In ieder geval mag u mij volgend jaar op deze boude uitspraak afrekenen. Bij niet deelname zal spot en hoongelach mijn deel zijn en zal ik in mijn loopbroeksken aan de virtuele schandpaal genageld worden.

i am not for sale

Vorige week een post gedaan over "http://leapfish.com" die de potentiële waarde berekent van de domeinnaam van je blog. Na 1 week ben ik nog steeds 1944 dollar waard. Ik heb mijzelf ettelijke malen gegoogled in de ijdele hoop mijn marktwaarde bij de zoekrobotten op te drijven. Ik heb ook geen weirdo's kunnen lokken met mijn post waarbij de "fucks" en de "sex" je om de oren vlogen.
Als u daarentegen de term "broodje kip-curry" intikt bij google, prijk ik helemaal bovenaan de lijst met 845 resultaten. En dat maakt me blij, maakt me blij, dat heet dan gelukkig zijn.

't is roze en 't zit op een stoksken

Vanavond met G op de sofa. Plots was die speciale blik er weer. We hebben nog geprobeerd ons er tegen te verzetten maar de goesting werd te groot. Frak aan, op mijn stalen ros gesprongen, nachtwinkel binnen, 2 magnums aub, sprint sprint sprint. Voor mij een "vision" en voor mijn madame een "intense". In Holland noemen ze dit een impulsijsje.
ps. is het u al opgevallen hoe mannen meer bijten in hun ijsje terwijl vrouwer er gewoon aan likken?

de bruin enveloppen

Twee weken geleden mijn belastingsbrief in de bus gekregen en vorige week pas mijn afrekening van vorig jaar. Gelukkig krijg ik dit jaar een klein beetje terug. Ja tarara, dat is wel mijn eigen geld dat de staat teveel heeft afgehouden dat ik nu zogezegd terugkrijg zonder interest.
Maar mijn haar komt helemaal recht bij wat ik nu lees in de krant: de belastingsadministratie heeft al aan tientallen, mogelijk zelfs honderden mensen een aanmaningsbrief gestuurd voor ze hun aanslagbiljet kregen. Nu ja, er zal ergens wel een fout gebeurd zijn ofzo. Maar verder in het artikel staat “Financiën raadt iedereen aan om naar zijn lokale belastingskantoor te stappen voor overleg”. Ja hallo? Tuurlijk, nemen die mensen toch gezellig een dagje verlof om naar het belastingskantoor te gaan. De enige dag dat ik naar het lokaal belastingskantoor ga is op de allerlaatste dag dat de brieven moeten binnen zijn en ik hem nog op de valreep persoonlijk door de brievenbus ram.
Voilà, dat kan deugd doen zo eens zagen over de belastingen.

Leve de onderzoeksjournalistiek deel 2

Mijn jongenshart gaat nog altijd sneller slaan bij verhalen van journalisten die undercover gaan. ’t Heeft iets geheimzinnig, sneaky en roept herinneringen op uit mijn jeugd waar ik spion wou worden. Niet dat ik veel onthullende ontdekkingen heb gedaan toen ik verstopt in de tuin van de buren met mijn notablokje en plastiek verrekijker van de kermis alles in de gaten hield. Geen overspelige buur in onderbroek of inbrekers op heterdaad betrapt. Samen met een kameraad hadden wij ook een codeboek uitgewerkt met allemaal geheimschriften (vb. a=t, b=r, c=p,…). Die boodschappen schreven wij dan nog eens met citroensap, want spionnen gaan altijd grondig tewerk. Als je die boodschap dan boven stoom hield werd die weer leesbaar. Hoeft het u te verwonderen dat de boeken van “de vijf” en van “Karel May (Old shatterhand en winnetou)” verplichte vakliteratuur waren?
Misschien moet ik toch maar eens gaan solliciteren bij de staatsveiligheid…

Leve de onderzoeksjournalistiek

Momenteel loopt op vtm een reeks waarbij Wendy - maar kijk dan toch naar mij -Van Wanten op zoek gaat naar een man. Ik voel mij niet direct geroepen en heb dan ook geen boodschap aan dit programma. Onderzoeksjournalist Erik Van Grieken schreef zich wel in voor dit programma en raakte tot bij de laaste tien. Toen werd hij echter ontmaskerd. Zijn verhaal zou normaal gezien deze middag uitgezonden worden bij Koen Filet en Annemie Peeters op radio1. 2 minuten geleden op de website radio1: "De directies van VRT en VTM hebben gisteren overlegd, en beslist dat we Eriks verslag niet zouden uitzenden." De pax media lijkt hiermee definitief begraven.

En dan moet zondag nog onthuld worden dat Rob Vanoudenhoven eigenlijk nog voor VRT werkt en Kate Ryan in opdracht van Mike en Guido haar knietje is vergeten en er zo voor gezorgd heeft dat de kijkcijfers voor het songfestival op de vrt kelderden zaterdag. Mocht u nog weet hebben van andere sabotage-acties mag u die hier melden. Als u mij nu wil verontschuldigen, ik moet nog ergens een rode loper gaan pikken voor zes uur vanavond.

warte pierre, ich komme, nicht weglaufen

Zondagmorgen 7u15, met de kleine H. (20 maand) op schoot in sofa. H. net een flesje leeg, ik al eens van mijn eerste cola genipt. In onderling overleg nog eens naar de herhaling van het nieuws aan het kijken wegens gemist gisteren. In Oost-Europistan geven twee politieke bonzo's elkaar voor de camera een paar motten (eerder verwijfde kletsen als je het mij vraagt, maar u vraagt het mij niet hé). Er was niet echt een gevecht in regel maar de agressie vonkte wel uit de ogen. Bij zoiets komen dan spontaan volgende gedachten naar boven bij mij "ironie, zou dat in ons parlement ook kunnen?, mannetjesdieren, vrouw in het spel, vrouw in het spel". Hasse zat ondertussen met grote ogen te kijken en riep licht in paniek "slaan, mag niet!".
Ik ben blijkbaar al 32 jaar zo murw geslagen met geweld op tv dat ik enkel het grappige van deze situatie inzag en niet meer het in se gewelddadig karakter van de beelden. Misschien toch maar opletten waaraan we kleine kinderen zomaar blootstellen. Niet dat we hen kunnen afschermen van de echte wereld maar het moet nu toch ook niet van het beeldscherm druipen.

Toen de winnaars van eurosong eraan kwamen heb ik maar weggezapt. Nicole - ich will ein bischen frieden- met de gitaar achtervolgt mij soms nog in mijn dromen.

wie wil mijn parkerpen vasthouden deel twee

Uit de berekening (zie vorige post) blijkt dat ik (asshole) niet echt bekend fuck ben bij google yahoo msn. Vandaar dat ik (paris hilton) een kleine marketingactie ( à la coca cola) opstart om mijn populariteit bin laden wat op te krikken. Door het subtiel sex sex sex doorspekken van mijn tekst met enkele van de betere free zoektermen, hoop ik hier extra folk over de vloer te krijgen. Binnen een week hang ik (george bush) dan de lijst uit van lost gelopen people. Ook benieuwd of mijn marktwaarde bij http://leapfish.com/ volgende week in erection zal zijn? Wilt u dit no fuckin way afwachten canon u mij nog steeds take that over. u2 zal dan meer dan 2166 dollar euro pond kronen moeten ophoesten fishermans friend (ps nog eens bedankt hé dramoghe voor het genereuze bod!).

wie wil mijn pen vasthouden?

De firma leapfish heeft een systeem uitgewerkt dat berekent hoeveel je domeinnaam waard is op basis van een aantal parameters. Dus wie zich geroepen voelt: ik scoor 36 (combined value score) en een "estimated actual value" van 1,944 $.
Laat ons voor het gemak afronden naar boven en zeggen dat voor 2000 $ pierre du coin de uwe is! Ladies and gents, let the bidding begin!
U kan altijd uw domeinnaam eerst verkopen en dan mij overnemen op http://leapfish.com/

likkie loe likkie lee

Ik vind dat iedere deelnemer terug in de eigen landstaal moet gaan zingen. Die eerste deelnemer uit Armenië kon niet alleen zingen, hij kon zelfs geen engels. In het verleden zijn toch genoeg niet-Engelstalige liedjes gewonnen. Ik denk hierbij spontaan aan het "likkie loe likkie lee, amaai mij gilet". Ik geloof een Zweedse inzending uit de jaren '80. De Belgische bijdrage aan het songfestifal kan er dan in bestaan dat onze deelnemer, die in geen 20 jaar meer door die halve finales raakt, Strangersgewijs een Vlaamse versie van het winnende liedje maakt. Toemme toch, zo spijtig voor ons Kate!

kom dat zien

Deze jonge god is hot, hij is bv-in-spe en geeft licht in het donker. Volg de remsporen en nestel u samen met Haile G. in de stapel vuile onderbroeken in de slaapgang.
http://juanariff.blogspot.com

een pintje en een rodenbach aub

Voilà, hier een foto van den Haile en ik aan de trapjes op het Sint-Pietersplein in Gent. De foto is al van een paar jaar geleden toen we iets waren gaan drinken na de training in de pattapoef. Een pintje voor mij en een rodenbach voor den Haile, want die drinkt geen bier. Ik weet nog dat hij toen zei “hé écoutez Pierre, le DJ tourne les soeurs de pitié.” Ik slikte het laatste restje van mijn pint binnen en beaamde "Oui, Haile, temple of love c’est aussi ma chanson préférée.”
Enkele maanden later liep Haile Gebrselassie in Hengelo 12.56 op de 5000 meter…
ps. Men dank aan den Juan Ariff die deze foto nam.

Kopje koffie glazenwasser?

Om de ruiten te kuisen op het werk is een heuse professionele ruitenwasfirma onder de arm genomen. Ik hoop dan altijd dat ze een vrouwelijke ruitenwasster met combats, werkbroek, cowboyhoed en vooral witte t-shirt zullen sturen die dan gul met water de ruiten een beurt komt geven. Met zwoele stem buigt ze zich dan over mij heen en vraagt “oh, monsieur pierre zal ik uw aandampende brilglazen eens onder handen nemen, waarna ze speels wat schuim naar mij blaast.”. Het kordate “allo ik zin Bart en kum voor de ruuten kuusen” haalde mij bruusk uit mijn dagdroom. Blijkbaar werken bij de ruitenwasfirma alleen uit de kluiten gewassen West-Vlaamse beren.
Het gedoe met de ruitenwasser deed me plots wel denken aan een programma dat indertijd liep op Nederland 2 met Henk Spaan en Harry Vermeegen. Ik geloof dat het PISA heette en het had o.a. een item over de boerderie (je moet em slaan pa) en popie-jopie. Maar ook iets met een glazenwasser en een naakte vrouw die die onschuldige man dan binnenriep met “kopje koffie glazenwasser” gevolgd door hilarische “nou dat sla ik niet af”.
Ik bestierf het dan ook bijna toen ik daarnet aan de glazenwasser vroeg “kopje koffie glazenwasser” en hij antwoordde met “liever iets fris meneer”.

draai dan 4 8 15 16 23 42

Het zal weer serieus afkicken worden volgende maandagavonden. Ik kan er mijn vinger niet opleggen maar ik voel aan mijn water dat dit een cruciale aflevering was vol met verborgen hints. Mijn water was wel onder invloed van cola-light-lemon maar volgens mij versterkt dat juist mijn intuïtie. Zoals we al gewoon zijn blijf ik ook nu met een pak vragen zitten die ik dan ’s nachts in bed lig te herkauwen. Sta mij toe mijn herkauwsel aan u voor te leggen:
· Hugo Hurley Curly Teddybear kende Libby (de blonde shrink) blijkbaar van in de instelling. Elementry my dear watson, elementry. Schrijf maar op: de personages kennen elkaar!
· Ieder personage heeft voor de crash iets belangrijks meegemaakt in zijn of haar leven. Misschien zijn ze allemaal mentaal ‘gecrashed’ en zitten ze nu in dezelfde instelling met dezelfde medicatie en dus dezelfde visioenen. Let op het subtiel terugkomen van het woord "dezelfde" wat mijn stelling des te meer kracht bijzet!
· Midnightcruiser (http://midnightcruiser3.blogspot.com/), een blogger met connecties, heeft van de regisseur gehoord dat de plot heel spectaculair is en dat alles duidelijk zal worden. Er zitten dus weldegelijk hints in vorige afleveringen.
· Als je de cijfercode (4,8,15,16,23 en 42) bij elkaar optelt kom je aan 108. En dat is het aantal minuten dat de klok loopt. Als we verdergaan met de 108 en de 1 optellen met de 0 en 8 komen we aan het cijfer 9. Er zijn 15 hoofdpersonages wat dus wil zeggen dat er nog zes hoofdpersonages zullen sterven. Ik ben er nog niet achter welke zes.
. Ik heb de cijfercode ook ingetoetst als telefoonnummer. Ik hoorde toen duidelijk de stem vanuit het Dharma-project die in correct Nederlands zei "het oproepnummer dat u nu draaide is niet in gebruik". Ik blijf proberen. Misschien dat als de code in de bunker niet meer geactiveerd wordt het telefoonnummer wel zal werken?
· Als je het woord "lost" omgekeerd schrijft krijg je "tsol". Als je "tsol" ingeeft bij google krijg je 1.220.000 hits. Ik zit nog maar aan 112 maar ergens zit daar ook nog wel een tip. Als er vrijwilligers zijn om te helpen zoeken, dan verdelen we de 1.220.000 hits?
· Tot slot voel ik aan mijn water dat magnetisme een belangrijke rol speelt. Ergens moet dit worden gelinkt aan de inplanting van de bunkers en het feit dat vliegtuigen, luchtballonnen, schepen enz. op het eiland crashen. Zeg dat pierre du coin het gezegd heeft!
Gelieve mij nu te excuseren…. mijn water…

het gevecht om het bakje

Gistermiddag alleen thuis met dochterlief. Samen op de sofa met een plop-koek in onze knuist. Er was een rit in de Giro met aankomst bergop en gezien de goede prestaties van de Belgen de laatste dagen leek mij dit wel wat. Op “H, gaan we samen naar de fietsers kijken?” kreeg ik een oorverdovend “Jaaaaaaa”. Nu gebiedt de eerlijkheid mij wel te zeggen dat H. een dolenthousiaste meid is die “Jaaaaaaaa” roept op de meeste van mijn voorstellen. Ook het “zal papa nog even zappen voor de GIRO begint” kreeg een volmondig “Jaaaa”. Komen wij terecht op een reportage op Nederland 3 over waterpolo. Dat leek ons wel wat: zwemmen, water, nat, bal. Toen ik na 10 minuten wou kijken of de Giro al begonnen was, botste ik echter op wel heel hardnekkig veto. Blijkbaar heeft een partij waterpolo een onverklaarbare aantrekkingskracht op een meid van 20 maand. Het schijnt dat Basso gewonnen heeft na een spannende ontknoping...

flappen tappen

Buiten een beduimeld briefje van 5 euro was er deze morgen geen cash geld meer ten huize du coin. Ik dus snel op mijn stalen ros gesprongen op zoek naar een geldautomaat. Ik peddel rustig voorbij ING-bank waar wij geen klant zijn en waar ook geen bankcontact is. Plots meende ik mij ter herinneren dat ook niet-klanten sinds kort toegang hebben tot de selfbanking van andere banken (merci Freya). En inderdaad, toen ik mijn blauwe KBC-bankkaart door de oranje ING-gleuf ritste, schoven de deuren open. Voilà, als het goed is mag het ook eens gezegd worden. Het is goed, maar zie dat ge mij daar geen extra bankkosten voor in rekening brengt!

de reccords vallen als vliegen...

Vanmiddag al zappend gezien: een gast van een jaar of twintig die binnen de minuut 50 flesjes kon ontkurken met zijn tanden. Ik kom zelfs niet in de buurt met een flesopener. Na zijn minuut stond hij daar te glunderen want hij had zijn eigen record verbroken. Een straaltje bloed zocht langs zijn kin langzaam een weg naar beneden. Oh ja; het record op de 100 meter moest er ook aan geloven dit weekend.

Johnny and me were walking the line

Deze avond meer dan een uur over gedaan om Gent uit te rijden richting Aalst. Ik weet dat richtinggevoel niet mijn sterkste kant is, maar ik zweer dat ik deze keer niet verloren ben gereden maar gewoon in de file stond! En dat zonder cola binnen handbereik! Gelukkig was ik onder de middag nog eens binnengesprongen in de Fnac. Zodoende kon ik op het ritme van Johnny Cash (prison concerts) en de Stereo MC's (retroactive) met mijn hoofd op het stuur bonken.

wie doet het met wie?

voilà, ik heb mijn links eindelijk aangemaakt. Niet dat het er spectaculair veel zijn maar ze stijgen omgekeerd evenredig met het aantal kijkers van robland.
Ik vind die links trouwens wrééd interessant. Je ziet meteen wie het met wie doet. Eén blik op uw lijst van blogs die u frequenteert en ik zal u zeggen of u links of rechts draagt!

de orde der weekdieren

Waar ik dus ongelooflijk kan van genieten is om in mijn bad te liggen. Ik ben dan ook een vooraanstaand lid van de orde der weekdieren want voor anderhalf uur in bad liggen draai ik mijn hand niet om. Doe mij maar een scheut lavendelolie en gooi er ook maar zo’n bruisballeke bij. En als ik mij eens helemaal wil laten gaan smijt ik er nog een peut badconfetti in. Een goed boek en een doekske voor mijn bedampte brilglazen liggen ook altijd binnen handbereik. De max is op zaterdagavond vanuit mijn bad de matchen van Club Brugge volgen via de radio.
Mijn goede vriend Haile Gebreselassie zegt dat ook altijd. “Mon ami Pierre », zegt hij dan, « prendre un bain, c’est nettoyer le corps et l’esprit. Mais nettoyer le bain c’est pour la femme.” Laat het duidelijk zijn dat dat laaste volledig voor rekening van Haile is!

lopen = betere sex

Jaja, dat stond in mijn lopersboeksken dus dat zal wel waar zijn hé. Ik hoor u al lachen, “Den Pierre du coin heeft een grote marge voor verbeteringen!” Lach maar, ik ben gisteren wel een uur gaan lopen…
’t Is zoals mijn goede vriend Haile Gebreselassie altijd zegt als we samen gaan joggen, « Pierre, mon cher ami, faire l’amour c’est bon pour la santé, et une bonne santé c’est encore mieux pour l’amour. » En de Haile kan het weten want die heeft drie vrouwen.
In het desbetreffende semi-wetenschappelijk artikel wordt gesproken over uithoudingsvermogen, transpiratie, trainen (al dan niet in groep), af en toe een intervalleken plaatsen, goede opwarming, spannende outfits, met een laatste stuiptrekking uzelf over de meet catapulteren, druivesuiker, wedstrijdjes, harmSTRINGs, een logboek om uw prestaties in bij te houden, per sé als eerste over de streep willen komen … De link met uw sexleven is meteen gelegd! Waarop wacht u nu nog, u moest uw loopschoenen al aan hebben gedomme!

Is lost al begost?

Miljaar, nu weet ik nog niet of die gevangene in Lost één van the Others is of niet. Ik denk het wel. Gezien hoe hij in beste otheriaanse traditie Jack en Locke uiteenspeelde? Straks klopt hij die nog buitenwesten met zijn cornflakeskommeken.
Mocht u het nog niet geraden hebben: ja, ik ben fan van LOST. Al begin ik mij hier wel lichtjes ongerust te maken dat, nu ze er een derde seizoen gaan aanbreien, de ontknoping een serieuze anti-climax zal zijn. Gaan ze het middenstuk van het vliegtuig ook nog opduikelen of ontdekken ze een gestrande circusboot (vandaar de ijsberen zeg ik u!)?

En daar lig ik dus soms ’s nachts aan te denken hé. En ook aan onderstaande:
Was het de kleine Walt die aan de pc zat te chatten met zijn pa of was het dat Jappannerken?
Is dat verdomde eiland nu werkelijk zo groot dat dat niet eens deftig kan onderzocht worden? En die gast die in de bunker zat en eerst de code indrukte, is die meteen ook het script uitgelopen?
Waarom hebben ze Vanessa Paradis niet gecast voor de rol van Française?
Gaan Sawyer en Kate nog van bil of niet? En zal het zwarte paard toekijken?
Is die mysterieuze zwarte wind nu God de vader? En heeft die dan Sun zwanger gemaakt?
Komen er flashbacks in de flashbacks van de flashbacks?
Gebruikt iemand van jullie de cijferreeks bij lotto-formulieren of pin-codes voor bankkaarten?

Mocht u uw licht laten schijnen hierover, zou ik u eeuwig dankbaar zijn.

Zelfhulpgroep voor verzamelaars zonder verzameling

Ik ben een verzamelaar.
Het begon met stenen. Groot, klein, blinkend of funny-shaped, maakte niets uit. Later werd ik een graag geziene gast in winkeltjes waar ze gekleurde stenen verkopen. Het schaaltje met stenen staat nog steeds buiten op het terras. Toen kwamen de postzegels. Mijn kinderhand was snel gevuld met een postkaart uit Frankrijk of Engeland. Die werd dan meteen in een soepbord met lauw water gedropt. Nadien nog zo’n klassieker: bierkaartjes. Allemaal met een punaise op de muur van mijn kamer. Jaja, dat wordt lachen als er nog eens moet geplamuurd worden… En op zolder ligt nog altijd mijn verzameling telefoonkaarten en kotszakjes.

Maar nu zit ik dus zonder… Als je mijn ‘verzameling’ plastiekzakken niet meerekent ten minste. Plastiekzakken is niet iets wat ik verzamel, het is meer iets wat ik niet kan weggooien. Dus als u ooit om een plastiekzak verlegen zit…

En wat dan?

Op 9 mei 1956 (morgen 50 jaar geleden) werd Jotie (Oudenaards voor Johan) T’Hooft geboren. Een fantastisch dichter. Na een leven vol sex and drugs en rock ’n roll sterft hij aan een overdosis op zes oktober 1977. Een heel begaafde, gevoelige, onbegrepen jonge gast die terecht kwam in een wereld die daar geen boodschap aan had. Niet meteen de meest opbeurende gedichten.


Hieronder het gedicht waar ik nog steeds een krop van in de keel krijg…

En wat dan ?
Op een dag zal ik weg zijn en
wat dan? Verdwenen zonder een
teken te geven of te nemen en
het puin dat ik achterlaat is
niet langer lachwekkend.
Want wie zoals ik nooit heeft
gebouwen laat niets achter dan
verwachting en verwarring en
wat dan?
Wellicht in uw herinnering zal ik
stollen verstijven, niet lang meer
blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?
'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.' Zo bleek zal
ik zijn.
In u ...
En wat dan...?
uit 'Schreeuwlandschap'
Bron: http://www.chielens.net/Jotie/

soms vraagt een mens zich af...

De nattigheid die we deze namiddag op de arm voelden was de eerste van vele regendruppels. Onze vrees was dus geen waarheid geworden. Maar de vraag ligt nog steeds op tafel: kunnen vogels plassen?

broodje kip-curry

Ik moet niet hebben van vergaderingen onder de middag met broodjes. Die "met broodjes" wordt er meestal bij gezegd als verontschuldiging voor het u ontnemen van uw middagpauze en op eigen tempo verorberen van uw boterhammen. Probeer trouwens maar eens een betoog af te steken met een klieder kip-curry die langzaam langs uw kin omlaagdrupt. En je kan je wel voornemen om niet naar het stukje sla tussen de tanden van uw overbuurman te kijken, toch worden je ogen telkens weer naar dat groene stukje getrokken.
Ja, de broodjes waren weer lekker vorige week (vooral mijn broodje kip-curry).

luisteren en gehoord worden

Onlangs naar een info-avond geweest rond kansarmoede. Die avond deden twee mensen met (zoals dat dan heet) "minder behartigde belangen" hun verhaal. Het was geen verhaal van mooiopgebouwde zinnen of rake one-liners. Het was een levensverhaal vol rauwe emoties dat pijn deed om te vertellen en te horen.
Je moet het maar doen. Voor 15 wildvreemden uw ziel blootleggen.
Maar deze twee vrouwen zijn erin geslaagd om, met de hulp van enkele mensen maar vooral vanuit hun eigen kracht en waardigheid, hun leven weer in handen te nemen en vanaf nul weer op te bouwen. En dat verdient tonnen respect.
Op zich heeft deze avond misschien niets concreet opgeleverd. Maar ik denk dat het bij iedereen veel heeft losgemaakt. Geen medelijden. Wel medevoelen en het besef dat luisteren en gehoord worden belangrijk is.

Hieronder een stuk uit een gedicht van Ramsey Nasr (als Antwerps stadsdichter)
...
en ja ik heb niks
jazeker ik ben niks

maar godmiljaar
ik kan overleven

ik knok tot nu
de jaren rond
van beens af aan
tot aan mijn dood
zal ik tegen u
dit plafond
en alle ogen
in uw mond
opknokken

ik zal uit mijn pree
tevoorschijn komen

meewandelen onder haar
met mijn kansarme zon

en rondbazuinen

hier staan wij
klein en fier

lijk een mens
op een plein

en ik zou met u niet willen ruilen
ik zou er geld voor willen geven

om net als u
mezelf te zijn.

mijn nederige dienaars

Mag ik u voorstellen aan Bodo (=Keltisch voor dienaar) en zijn 5 discipelen? Bodo was een geschenk van G. voor een verjaardag en is ondertussen een goede vriend geworden. Zijn naam alle eer aandoende, onderhoudt Bodo eigenhandig de tuin en knipt wekelijks het gras.
Toen we naar Aalst verhuisden vorig jaar bleken daar in de tuin ook al vijf kabouters te wonen. Dus nu kan Bodo al één en ander delegeren naar zijn vijf discipelen.

ps. ik ben nog niet in de fase gekomen waar ik de witte herten en stenen waterputten cool vind, but never say never ;-)

Moet er nog water zijn?

Wat een zalig weertje! Toen ik student was in Gent bestond er zoiets in den côté van den Blandijn als “de waterfeesten”. Dat is de eerste echt warme dag van den blok dat studenten collectief het zot in hun kop krijgen en met emmers water elkaar en vooral onschuldige voorbijgangers natgieten. Niets is dan veilig, ook niet de decapotabel of oude meetjes met schoothondjes. Ja, soms was het er wel eens over …
Ik denk dat ik mij uit nostalgie deze avond op ons terras posteer met een emmer water bij de hand. De kat is bij deze gewaarschuwd ;-))

arm Vlaanderen

Vandaag in de krant gelezen: "Ruim één op drie Vlamingen wil geen zwaar spastische vrouw in een rolstoel of een koppel met een verstandelijke handicap als buur". Wat we wel willen is op zondag gaan shoppen.
Hier wordt ik ongelooflijk kwaad maar vooral triest van.

thank you for the roses, for the roses

Afgelopen weekend werden de gouden rozen uitgereikt. In de beste songfestivaltraditie waren er geen prijzen voor onze inzendingen (fata morgana, toast kannibaal en de thuisploeg). Grote (en oververdiende) winnaar was Ricky Gervais. Die kreeg afgelopen weekend een Gouden Roos voor beste sitcom (Extras) en er nog een ere-Gouden Roos bovenop. Ik heb de nieuwe serie nog niet gezien, ik geloof dat ze vorig jaar in de zomer al op BBC liep. Hopelijk binnenkort op canvas en op een deftig uur aub.
Ik vind "the office" nog altijd de max met Ricky Gervais als David Brent, de manager die wanhopig probeert populair te zijn bij zijn personeel en daar altijd pijnlijk in mislukt. Heeft bij mij toch nog altijd een streepje voor op "het eiland".

Ongelooflijk hoe David Brent er met de nodige blasé altijd in slaagde om de meest complete onzin uit te kramen:
“What is the single most important thing for a company? Is it the building? Is it the stock? Is it the turnover? It’s the people, investment in people. My proudest moment here wasn’t when I increased profits by 17%, or cut expenditure without losing a single member of staff. No. It was a young Greek guy, first job in the country, hardly spoke a word of English, but he came to me and he went ‘Mr. Brent, will you be the Godfather to my child?’.Didn’t happen in the end. We had to let him go, he was rubbish. He was rubbish!”

pierre 1 - reclameboys 1

Man, man, ik zuip hier weer cola, niet te doen. I got cola running around my brain. Ik ben die gast die in de nachtwinkel na u een six-pac coca-cola-light-lemon koopt en nog voor hij de deur uit is er al één heeft naar binnen gekapt. Of die gozer die bij het stoplicht voor u staat en klokkend een blikje cola in het keelgat giet en niet ziet dat het al lang weer groen is. Vooral die verlengde weekends zijn verradelijk, dan moet je zien dat er genoeg voorraad in huis is want dan durft de gemiddelde pakistaanse nachtwinkeleigenaar al eens gesloten te zijn.
En ja, ik ben ook zo'n kieken dat al die nieuwe smaakjes die die marketinglui uitvinden moet geproefd hebben...

de kant van 't koerken

Dit weekend was het dansoptreden van de lln. van G. Ik mee om te helpen. Ik was de stagemanager, côté jardin. Klinkt heel ingewikkeld maar ik moest eigenlijk gewoon zorgen dat alle attributen op tijd op en van het podium raakten en dat de kleinste danseresjes niet met hun hoofd uit de coulissen op zoek gingen naar mama of papa in de zaal.
Ik moest wel een paar truken uit mijn mouw schudden en enige stemverheffingen gebruiken om voor het optreden een 40-tal doodzenuwachtige meisjes stil te houden in een veel te klein leslokaaltje en hen dan nog in hun kostuumpje helpen.
Verbazend ook hoe veel vingertjes de lucht ingaan op de simpele vraag "jongedames, wie moet nog naar den WC?".